امروز با Empyrium اومدم...

این آهنگ همیشه می ره رو اعصابم...

خیلی قشنگه...مخصوصا" صدای فلوتش...

مث بقیه ی آهنگاش یه عشق خاصو می شه توش حس کرد...

همیشه آهنگاش یه فضای خاصی داره که نمی دونم چطوری بیانش کنم...

تا گوش نکنین درکش نمی کنین...

یه لینک از این آهنگ گذاشتم...

البته حجمش یه کمی زیاده...حدود 21 MB !!!

ولی واقعا" ارزش داره...

قبل از ترجمه یه بار دیگه می گم...

من هیچ تعصبی رو ترجمه ی لغت به لغت ندارم...

چون برگردون این آهنگ، کاملا" به زبون خودمون اصلا" جالب نمی شه!

خلاصه من همه ی تلاش خودمو کردم...

اگه مشکلی تو ترجمه بود ببخشین...

Lover's Grief

سوگ عاشق...

O gothic moon thy shine encharmest me tonight

ای ماه تابان، امشب جلوه ت منو بیشتر از همیشه تسخیر کرده

Bereavest me of sleep, makest me wander under thy light

زیر نورت اینقدر محو تماشا می شم که خواب از سرم می پره

Thou letst abloom my heart until the very last of thy ray

هاله های نورت، که مث شکوفه به قلبم نفوذ می کنه رو برای

همیشه (تا آخرین شعاع نور) در من حفظ کن

!Shine

Bereaver of sleep, ere black clouds hide thee away

...hide thee away

بتاب...

بتاب ای همیشه بیدار(یا همیشه بی خواب) قبل از اینکه پشت

ابرهای سیاه گم بشی(قبل از اینکه نور پاکت تو عمق سیاهی نابود بشه)

قبل از اینکه پشت ابرهای سیاه گم بشی...

...I know this can't be eternal

می دونم که تابشت، این مهتاب، نمی تونه جاودانه باشه...

!No love hath ever conquered the borders of time

هیچ عشقی نمی تونه در مقابل زمان پیروز بشه...

(زمان همه ی عشق ها رو نابود می کنه...این تقدیره...)

...No beauty is everlasting, not even thine

هیچ زیبایی ابدی نیس...حتی زیبایی تابناک تو...

...But o how I wished your heart would fore'er be mine

ولی، آرزو داشتم که قلبت، تا ابد مال من باشه...

(ولی حتی آرزوها هم ابدی نیستن...)

...Thy eyes caress myself to endure these painful lies

برق چشمات قدرت تحمل این دروغهای وحشتناک و دردناک رو بهم می ده

(قدرت تحمل این حقیقت تلخو...)

...The moon's persistance makest me ask

اصرار ماه(برای درخشیدن و موندن) وادارم می کنه که بپرسم...

?Why can't we be stars

(.......Why can't we be stars)

چرا ما نمی تونیم ستاره باشیم؟

(چرا ؟؟؟ چرا نمی تونیم ستاره باشیم؟؟)

...Stars that shine forever

ستاره هایی که تا ابد می درخشن...

...Stars that unite with the night

ستاره هایی که با شب یکی شدن...

At the horizon the dark stormclouds of sorrow have gathered their might

اون دورها، تو افق، ابرهای سیاه طوفانی تموم قدرت و کینه شونو

جمع کردن...

...Neither the moon nor the stars reveal their light this night

نه ماه، نه ستاره ها، هیچ کدوم نمی تونن در مقابل این کینه

و سیاهی بدرخشن...

;And rain keeps falling, pouring down into my soul

حالا بارون میاد و روحمو می شوره و با خودش می بره...

...While wild weeping clouds enwrapp me with their woe

حالا ابرهای گریون و تاریک منو اسیر غصه هاشون می کنن...

(دیگه دلیلی برای آرامش دلم نیس...ماه روشن، تو سیاهی شب، دفن شد)

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

ژ اون عاشق ماه بود...

چه عشق دست نیافتنیی...

عشقی که با شب شروع می شه و تو شب هم تموم می شه...

اون راضی بود به این فنا...

حتی اگه تماشای عشقش چند دقیقه بیشتر، طول نمی کشید...

همون چند دقیقه، زندگی جاری بود...

کدوم عشقو دیدی که قربانی گذر زمان نشه؟

کدومو دیدی؟؟

از دور صدای غرّش مرگ می اومد...

ابرها می رسیدن...

سیاهی همه جا رو می گرفت...

ماه رفت...

عشق مرد...

حالا بارون بود...

غم بود...و آسمونی سیاه...

قلب عاشق، همیشه با عشقشه...حتی اگه اسیر سیاهی بشه...

لینک دانلود:Lover's Grief